Σήμερα χωρίζουμε το backhand σε δυο μεγάλες κατηγορίες: σε αυτό με λαβή με το ένα χέρι και σε αυτό με λαβή με τα δύο χέρια.

ΛΑΒΗ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΧΕΡΙ (Federer, Henin, Mauresmo, Sampras)
Σε αυτή την κατηγορία συναντάμε και παραλλαγές όσο αφορά τη θέση της παλάμης στο grip της ρακέτας.

Continental: Λαβή που δεν πολυχρησιμοποιείται σήμερα. Μπορούμε να την εφαρμόσουμε προσπαθώντας να πιάσουμε το grip σαν να κάναμε μια χειραψία.


Eastern: Η πιο διαδεδομένη λαβή σήμερα ικανή να παράγει μια μεγάλη ποικιλία από backhands και μπορούμε να την εφαρμόσουμε βάζοντας τη ρακέτα στο πλάι του αντίθετου χεριού μας σαν «ξίφος», και πιάνοντας την σαν να θέλαμε να βγάλουμε το «ξίφος» από τη θήκη του.

Extreme: Ακραία λαβή που φέρνει τον καρπό καλά πίσω από το grip ώστε να προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα στο χτύπημα βοηθώντας τον παίκτη να χτυπάει μπάλες στο ανέβασμα ή μπάλες που αναπηδούν πάνω από το ύψος του στήθους.


Σε όλες τις παραπάνω παραλλαγές υπάρχουν τα εξής κοινά σημεία:
• Χρειάζεται, με τη βοήθεια του άλλου χεριού, αλλαγή της λαβής κατά την έναρξη της προετοιμασίας του χτυπήματος.
• Η προετοιμασία είναι κοινή για όλες τις λαβές με το ένα χέρι και αποτελείται από στροφή των ώμων, του χεριού και της ρακέτας κατ’ επέκταση με μια κίνηση προς τα πίσω, πάτημα του αντίστοιχου μπροστινού ποδιού με ταυτόχρονο λύγισμα του γόνατος προς την πορεία της μπάλας.

Από εκεί και πέρα ανάλογα με τον τύπο του χτυπήματος που θέλω να παράγω, εκτελώ την αιώρηση του κεφαλιού της ρακέτας. Είτε κρατώντας το  στην ίδια ευθεία με το ύψος της μπάλας (flat), είτε ρίχνοντας το κάτω από το ύψος αναπήδησης μέχρι να φτάσει στο σημείο επαφής (top-spin).

Το σημείο επαφής βρίσκεται λίγο πιο μπροστά από το μπροστινό πόδι, με το πρόσωπο της ρακέτας κάθετο στην πορεία της μπάλας. Ο αγκώνας του χεριού είναι σχεδόν τεντωμένος. Μετά την επαφή η ρακέτα συνεχίζει την πορεία της προς τα εμπρός και πάνω. Στο τελείωμα της κίνησης, που γίνεται μακριά από το σώμα και ψηλότερα από τον παίκτη, το κεφάλι της ρακέτας καταλήγει πιο ψηλά από τη λαβή της.

Σημαντικό είναι η διατήρηση της πλάγιας θέσης του παίκτη που βοηθάει στην ισορροπία της κίνησης.

Δίχως αμφιβολία, ίσως το πιο όμορφο one handed backhand όλων των εποχών, ανήκει στον Ρότζερ Φέντερερ.

ΛΑΒΗ ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ (Nadal, Murey, Djokovic, Agassi, Safina, Williams)

Eastern: Kαι τα δυο χέρια με eastern λαβή, πράγμα που παρέχει καλή στήριξη από το αδύναμο χέρι. (Dementieva)

Continetal: Λαβή με τα χέρια όπως πιάνουν για τη θέση ετοιμότητας. (Venus Williams).

Η ακολουθία της κίνησης είναι πάνω κάτω κοινή.

Στροφή των ώμων και της ρακέτας  προς τα πίσω. Πάτημα προς τη μπάλα και μεταφορά του βάρους στο μπροστινό πόδι. Αιώρηση της ρακέτας προς το σημείο επαφής που βρίσκεται μπροστά από το μπροστινό πόδι. Τελείωμα της κίνησης πάνω από τον αριστερό ώμο (για δεξιόχειρες).

Το πιο φονικό two handed backhand τη δεδομένη στιγμή, είναι του Νόβακ Τζόκοβιτς

BACKHAND ΣΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Slice: Το γνωστό σε όλους μας «κοφτό». Το συναντάμε στις λαβές με το ένα χέρι σαν λύση έκτατης ανάγκης σε μπάλες που δεν φτάνουμε, αλλά και σαν όπλο αλλαγής ρυθμού (Graff) και κατεβάσματος στο φιλέ. Η διαφορές με το κανονικό backhand είναι οι εξής:

• κατά την προετοιμασία το πρόσωπο της ρακέτας είναι παράλληλο προς το έδαφος αντί για κάθετο
• από την πίσω και πάνω θέση η ρακέτα κινείται κατευθείαν προς το σημείο επαφής με τη μπάλα και κάτω
• στο τελείωμα η ρακέτα φτάνει συνήθως το ύψος του στήθους

όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα η μπάλα να περιστρέφεται προς τα πίσω (underspin) δημιουργώντας χαμηλή αναπήδηση ή σύρσιμο της μπάλας στο court του αντιπάλου.

BACKHAND ΣΕ ATP & WTA
Η εμφάνιση δυο παικτών, του Agassi και του Kafelnikov, αναβάθμισαν το ρόλο του backhand σε όπλο, αλλάζοντας το τρόπο με τον οποίο αγωνίζονταν οι παίκτες μέχρι εκείνη την εποχή. Έτσι από το παιχνίδι, service στο backhand του αντιπάλου και κατέβασμα αμέσως στο φιλέ, περάσαμε σε ένα παιχνίδι με περισσότερες μπαλιές από τη βασική γραμμή πράγμα που βελτίωσε κατακόρυφα το θέαμα στο άθλημα.

Σήμερα μια πληθώρα παικτών (Nadal, Murray, Djokovic, Dementieva, Ivanovic…) στηρίζουν ολόκληρη τη στρατηγική τους στο backhand δημιουργώντας έντονο προβληματισμό στους αντιπάλους τους για το πώς να τους αντιμετωπίσουν.

TIPS ΓΙΑ CLUB PLAYERS
Όταν παίζετε μπαλιές με τους φίλους σας ξεκινάτε πάντα την πρώτη μπάλα με backhand. Θα αυξήσετε έτσι κατά πολύ τον αριθμό των bachand ανά προπόνηση, βελτιώνοντας ταυτόχρονα την αυτοματοποίησή του.

TIPS ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΕΝΙΣ
Κατά την διάρκεια της προπόνησης μην επιχειρείτε να «κρύβετε» το bachand σας, (παίρνοντας όλες τις μπαλιές που του αναλογούν με inside-out forehand) ακόμα και αν δεν αισθάνεστε σίγουροι και άνετοι με αυτό. Η ισορροπία ανάμεσα στα χτυπήματα του παίκτη, είναι πολύ σημαντική για την ολοκλήρωσή του σαν τενίστα, χωρίς αδυναμίες.

TIPS ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ
Αν παρ’ όλες τις οδηγίες του προπονητή σας και μετά από σκληρή προσπάθεια εξακολουθείτε να μην καταφέρνετε το backhand, τότε μια λύση απομένει… Τρεχάτε ποδαράκια μου κι όλες οι μπάλες forehand (Ε ρε και να ‘χα μια YAMAHA….)

Ρουσόπουλος Βαγγέλης
Προπονητής Α.Κ.Α.Μαραθώνα
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΤΕΦΑΑ
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε