|
22.03.11 |
 Σε επίπεδο αγωνιστικό - και όχι μόνο - δημιουργείται συχνά η επιθυμία να εντυπωσιάσεις τους γύρω σου με την απόδοση και τις διακρίσεις σου. Αναμφίβολα, είναι ωραίο οι άλλοι να επιβεβαιώνουν την προσπάθεια
που κάνεις στο γήπεδο, αρκεί βέβαια αυτό να μην γίνει κακή συνήθεια.
Το πρόβλημα είναι ότι ο "εθισμός" στη θετική κριτική, μακροπρόθεσμα μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο αντιπαραγαγωγικό και μπορεί να αρχίσει να επηρεάζει την σκέψη και αυτοσυγκέντρωση σου και κατ' επέκταση τον τρόπο που παίζεις.
Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να σκέφτεσαι λιγότερο το game plan σου κατά την διάρκεια του αγώνα και περισσότερο το τι σκέφτονται οι γονείς και φίλοι σου, οι φίλαθλοι, τα στελέχη του ομίλου ή της ομοσπονδίας, κτλ. Και όταν τα πράγματα αρχίσουν να πηγαίνουν στραβά είναι επόμενο να αρχίσεις να νιώθεις περισσότερη πίεση και άγχος από ότι πρέπει διότι α) αισθάνεσαι ότι απογοητεύεις τους άλλους και β) η επιβεβαίωση που απολάμβανες μέχρι πολύ πρόσφατα έχει χαθεί.
Είχα την ευκαιρία πρόσφατα να συνεργαστώ με κάποιο παίχτη της ATP ο οποίος λόγω της κατάστασης που προανέφερα είδε την θέση του στην κατάταξη να πέφτει 300+ θέσεις. Αυτό είχε σαν επιπλέον αρνητικό αποτέλεσμα να ακολουθήσουν μια σειρά από άλλα βασικά λάθη - όπως για παράδειγμα η εστίαση στο αποτέλεσμα του αγώνα (σε αντίθεση με την εστίαση στην τακτική) και οι προβλέψεις/προγνωστικά για το ranking στο τέλος της χρονιάς!
Αυτό είναι κάτι που το βλέπουμε συχνά από παίχτες που δέχονται μεγάλη πίεση και παράλληλα υποφέρουν από έλλειψη αυτοπεποίθησης. Καλό παράδειγμα είναι ο Άντι Μάρει που κάθε χρόνο διαβεβαιώνει τους πάντες μέσω των ΜΜΕ ότι είναι έτοιμος να κερδίσει το πρώτο του Wimbledon ή US Open. Σε αντίθεση με τους Φέντερερ και Ναδάλ που ποτέ δεν κάνουν προβλέψεις και δεν μοιράζονται παρά μόνο με τους στενούς συνεργάτες τους, τους στόχους για τη σεζόν.
Η συμβουλή που σου δίνω είναι να εστιάσεις τις προσπάθειες σου στο να παίζεις όπως εσύ θέλεις και όχι όπως θέλουν (ή νομίζεις ότι θέλουν) οι άλλοι - με εξαίρεση βέβαια τον προπονητή σου! Σε τελική ανάλυση, η προσωπική υπερηφάνια και η ικανοποίηση από την επίτευξη κάποιου προσωπικού στόχου έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από τα συναισθήματα των άλλων.
Αυτός που δουλεύει σκληρά και παίρνει τις μεγάλες αποφάσεις πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα, είσαι εσύ. Όταν μάθεις να παίζεις για τον εαυτό σου κάνοντας παράλληλα το καλύτερο που μπορείς, θα διαπιστώσεις ότι θα παίζεις με μεγαλύτερη ελευθερία και αυτοπεποίθηση που οδηγούν σε ένα αίσθημα αυτοεπιβεβαίωσης πιο ισχυρό από κάθε άλλη μορφή.
Χρήστος Καραγεωργιάδης
www.tenniscoach.gr
Ο Χρήστος Καραγεωργιάδης είναι προπονητής tennis με πιστοποίηση από το PTR UK, RPT Europe και LTA UK. Γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1991 επέστρεψε στο Λονδίνο για σπουδές όπου διέμεινε μέχρι το 2008. Από τότε ζει και εργάζεται στην Κεφαλονιά
|
|
