Ο Ελβετός έπαιξε εξαιρετικό τένις στον τελικό και δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της κυριαρχίας του στον Μάρει. Εξαπολύοντας μαζικές επιθέσεις από τη βασική γραμμή και με σούπερ χτυπήματα χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Φέντερερ στρίμωξε απ’την αρχή του αγώνα τον Βρετανό ο οποίος «ξύπνησε» στα μέσα του 2ου σετ όμως, όπως αποδείχθηκε, ήταν αργά…

Ο Φέντερερ με τις εμφανίσεις του στα ματς κόντρα σε Στέπανεκ (3ος γύρος), Τζόκοβιτς (ημιτελικά) και Μάρει θύμισε σε όλους και πιο πολύ σε μένα, το πόσο μεγάλος τενίστας είναι και πως δεν γίνεται μέσα σε μια χρονιά να ξεχάσει το τένις που ξέρει…

Ήμουν από τους πρώτους που υποστήριξαν ότι ο Φέντερερ δεν θα μπορέσει να φτάσει τα 13 Grand Slam. Ο Ελβετός στη χειρότερή του χρονιά στο tour, με διέψευσε πανηγυρικά και με έπεισε ότι μπορεί να ξεπεράσει και τα 14 του Σάμπρας παίρνοντας και τυπικά τον τίτλο του κορυφαίου όλων των εποχών…

Πραγματικά, με όσα είχε δείξει ο Φέντερερ, δεν με είχε πείσει στο ελάχιστο ότι μπορεί να πανηγυρίσει στη Νέα Υόρκη. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα να τον βλέπω και πάλι να χαμογελά κρατώντας στα χέρια του ένα Grand Slam. Μεγαλύτερο καλό για το παγκόσμιο τένις δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Όπως είχε δηλώσει και ο Ναδάλ, το τένις χρειάζεται τον πραγματικό Ρότζερ Φέντερερ… Αυτόν που είδαμε στη Νέα Υόρκη.

Όσον αφορά την εξαιρετική πορεία του Μάρει, για μένα δεν ήταν έκπληξη… Μπορεί να μην φανταζόμουν ότι θα αποκλείσει τον Ναδάλ και μάλιστα με τέτοιο τρόπο αλλά βλέπω στον Σκωτσέζο τα στοιχεία που χρειάζεται ένας τενίστας για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε Grand Slam. To παρών και το μέλλον του ανήκει...

Μαρίνος Ταχτσίδης - Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε