(R)eality or (F)iction
11.07.13
Image Σε όλη μας τη ζωή, παρελαύνουν μπροστά από τα μάτια μας εκατοντάδες αθλητές. Όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους, κάποιοι μοναδικοί και πιο ξεχωριστοί. Με ορισμένους από αυτούς δενόμαστε περισσότερο και αυτοί θέλουμε να φεύγουν νικητές, πάντα με το κεφάλι ψηλά και κάθε φορά με το τρόπαιο αγκαλιά. Είναι οι αγαπημένοι μας παίκτες.

Αγαπημένοι παίκτες:  Θέλουμε να τους μοιάσουμε, μετράμε τις ώρες για  να τους δούμε ξανά και ξανά, ζούμε κάθε τους νίκη και ήττα, χαρά και λύπη σαν να ήταν δική μας.  Για όσα χρόνια έκανα πρωταθλητισμό όλες οι χαρισματικές προσωπικότητες μου πρόσφεραν επιπλέον κίνητρο στην προσπάθεια μου να γίνομαι ολοένα και καλύτερος.

Στα χρόνια που πέρασαν από την παιδική μου ηλικία οι προσωπικότητες αυτές ήταν αρκετές. Πρώτα ο μεγάλος Boom Boom, κατά κόσμον Boris Becker, που μέσα σε μια Κυριακή έγινε από αγόρι, άνδρας κατακτώντας στα δεκαεπτά του χρόνια το Wimbledon. Η ανυπέρβλητη Steffi Graf με το αρρενωπό και αγέρωχο στιλ παιχνιδιού της που την οδήγησαν στην κατάκτηση 22 Grand Slams αλλά και του Golden Slam το 1988.

Εικοσιπέντε χρόνια μετά παραμένει ακόμη η μοναδική γυναίκα στην ιστορία του αθλήματος που το έχει πετύχει. Καιρό μετά και μην έχοντας ποτέ καταφέρει να χωνέψω την καθολική επικράτηση της Seles επί της Graf αλλά και τις συνεχείς αποτυχίες του Becker εκτός χόρτου, ανακάλυψα αυτό που τότε θεωρούσα ολοκληρωμένο τένις στο πρόσωπο του Pete Sampras. Δε με «κέρδισε» ποτέ  καθολικά αλλά θεωρώ ότι πραγματικά πήγε το τένις ένα μεγάλο βήμα μπροστά. 

Οι παραπάνω αποτελούσαν τα πρότυπά μου κατά τη διάρκεια της τενιστικής μου δράσης. Αντίστοιχα κάθε αθλητής, μικρός ή μεγαλύτερος έχει τα δικά του ινδάλματα και συνήθως περισσότερα από ένα.  Τα κριτήρια επιλογής είναι πάντοτε προσωπικά και κάθε φορά διαφορετικά. Τι γίνεται όμως όταν εμφανιστεί ένας αθλητής που δεν έχει καμία σχέση με οποιονδήποτε έχεις παθιαστεί ή θαυμάσει όλα αυτά τα χρόνια? Μια αψεγάδιαστη προσωπικότητα με ανεξάντλητο ταλέντο και αναρίθμητα ρεκόρ.. 

Ένας άνθρωπος που λατρεύεται όσο κανείς άλλος στην ιστορία του αθλήματος και που μου φαίνεται αδιανόητο ότι μπορεί κάποιος να τον αντιπαθήσει έστω και αν δεν τον υποστηρίζει..  Ταπεινός σε κάθε του νίκη και πραγματικός κύριος σε κάθε του ήττα, ευγενής, συγκροτημένος, μετρημένος, αξιοπρεπής, αυθεντικός, με έμφυτο αέρα ανωτερότητας χωρίς ίχνος σνομπισμού. 

Τόσο αριστοκρατικός και ανέκφραστος αλλά ταυτόχρονα τόσο προσεγγίσιμος και ταπεινός που με κάνει να απορώ πώς είναι δυνατόν μετά από όλα όσα έχει καταφέρει να δείχνει το μέγιστο σεβασμό σε κάθε αντίπαλο που αντιμετωπίζει και την ίδια σεμνότητα απέναντι στα εκατομμύρια των υποστηρικτών του. Τι γίνεται όταν εμφανιστεί ένας άνθρωπος ο οποίος μέσω της μοναδικότητας του παιχνιδιού και της επιβλητικότητας της προσωπικότητας του μετατρέπεται σε έναν ζωντανό Θρύλο εντός και εκτός γηπέδων? Όσοι από εμάς έχουμε ακόμη την τύχη να «ζούμε» αυτό το πραγματικό φαινόμενο, όσοι από εμάς βιώνουμε αυτή την αθλητική ευλογία χρωστάμε πάρα πολλά στον μεγάλο Roger Federer.

Δεν έχω σκοπό να κάνω  μια ακόμη καταγραφή των επιτευγμάτων του. Το έχουν κάνει αρκετοί άλλωστε! Και αυτά είναι πολλά.. Είναι πάρα πολλά! Περισσότερα από οποιουδήποτε άλλου τενίστα στην ιστορία του αθλήματος! Αυτά που έχω ανάγκη να μοιραστώ είναι όλα αυτά που δυσκολεύομαι με λόγια να εκφράσω.

Τους λόγους που κάνουν την παρουσία του απαραίτητη για όλους εμάς που είτε ταξιδεύουμε για να βρεθούμε κοντά του στα courts, είτε βάζουμε ξυπνητήρια μέσα στα άγρια χαράματα και γεμίζουμε την κούπα με καφέ για να τον παρακολουθήσουμε να αγωνίζεται στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού! Παραγκωνίζουμε οικογένεια και φίλους για κάθε αγώνα του «Βασιλιά» για να εισπράξουμε το κλασικό πείραγμα: «Πάλι? Τι άλλο μένει να κάνει? Μέχρι πότε θα παίζει?». 

Εμείς είμαστε εκεί! Κάθε φορά που ο Roger πατάει το πόδι του στο γήπεδο. Τρελαινόμαστε γιατί μόνο αυτός μπορεί να κερδίσει τα πάντα και ταυτόχρονα να σου δίνει την εντύπωση ότι δεν έκανε δα και κάτι σπουδαίο. Κινείται σαν επαγγελματίας χορευτής και σου δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει ιδρώσει καν! Η έκπληξη κάθε φορά είναι διαφορετική.

“No way!”, “Υou‘ve got to be kidding me!!” και πολλά ανάλογα επιφωνήματα έκπληξης και θαυμασμού εκτοξεύονται από τους «αναγκαστικά» αμερόληπτους sportscasters σχεδόν κάθε φορά που αγωνίζεται. Και ακόμη πιο απίθανο είναι το γεγονός ότι σου δίνει την εντύπωση πως μπορεί να σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό όποτε θέλει.

Ωστόσο και στα δύσκολα, τις στιγμές που αποχωρεί ηττημένος είναι και πάλι αρχοντικός. Ακόμη και όταν χάνει, χάνει με στυλ. Όσα unforced errors κι αν κάνει, όσο ανέκφραστος κι αν είναι, όσο άσχημα κι αν πάνε τα πράγματα, ο Roger έχει πραγματικό class! Για όσο ακόμη θα επιλέγει να αγωνίζεται εμείς θα είμαστε εκεί, γιατί όλοι ξέρουμε πως σε λίγα χρόνια το τένις δε θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο.

Ακόμη και τώρα, στα 32 του χρόνια δε σταματά να μας εκπλήσσει, έστω κι αν η φετινή χρονιά είναι από τις χειρότερές του: 7ο Wimbledon πέρυσι και ξανά Νο.1 για να σπάσει ένα ακόμη ρεκόρ του Pete Sampras, αυτό των 287 εβδομάδων στο πρώτο σκαλί του κόσμου. Μόνο που ο Roger έμεινε λίγες εβδομάδες ακόμη (302), θέλοντας να το «στοιχειώσει»! Και πάνω απ’ όλα το έκανε εμφατικά, χωρίς κανείς να καταλάβει πόσο άγχος και συναισθηματική φόρτιση κουβαλούσε εκείνη την Κυριακή του Ιουλίου όταν ο Murray έστελνε με ένα passing shot το μπαλάκι just out και τον Βασιλιά εκεί που ανήκει, στην κορυφή. 

Όλα τα παραπάνω μονάχα όσοι έχουν «δει» τον Roger  πέρα και πιο μακριά από έναν παντοκράτορα του αθλήματος μπορούν να καταλάβουν. Οι υπόλοιποι μπορεί να απορήσουν αλλά ελπίζω να κατανοήσουν.

Ο Roger Federer αποτελεί έμπνευση δημιουργίας και σύμβολο της επιθυμίας να γίνομαι ολοένα και καλύτερος σε οτιδήποτε κάνω στη ζωή μου. Είτε στα tennis courts είτε στο court της ζωής. Προάγει και πρεσβεύει τη δυνατότητα πραγματοποίησης επιτευγμάτων με έναν (…σχεδόν εκνευριστικά) απόλυτα αρμονικό συνδυασμό αρετών και προτερημάτων : επιμονή με υπομονή, ανταγωνισμό με σεβασμό, ηγεμονία με αναγνώριση και αποδοχή με αξιοπρέπεια.

Επιπλέον δείχνει μέσα από τόσα χρόνια ανεπανάληπτης καριέρας πως ακόμη και στην «ήττα», όπως κι αν αυτή έρθει, δέχεται τις αδυναμίες του ως κομμάτι του εαυτού του, μέρος της ζωής του, κρατώντας πάντα το κεφάλι του ψηλά, χωρίς ξεσπάσματα, χωρίς διαμαρτυρίες, χωρίς δικαιολογίες. Δεν εγκαταλείπει τον εαυτό του, δε βάζει σε δοκιμασία την πίστη όσων τον ακολουθούν και δείχνει ακριβώς πώς μπορεί κάποιος να χτίσει την προσωπικότητά του μέσα απο μια αρμονική διαχείριση τόσο των θετικών όσο και των αρνητικών στιγμών της ζωής του.

Όσον αφορά στον εαυτό μου, αυτή η εμβληματική φυσιογνωμία έχει πραγματικά θετικό αντίκτυπο σε σημαντικότατες πτυχές της ζωής μου. Ξεκινάει από το κομμάτι του τένις και μετατρέπεται σε πραγματική στάση ζωής! Και είμαι σίγουρος πως δεν είμαι ο μόνος…

Δεν πρόκειται απλά για ένα σπουδαίο αθλητή. Πρόκειται για ένα ιδανικό role-model που αποτελεί αυθεντική πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια ανθρώπους. Δε θα πρέπει κανείς να απορεί πόσο εύκολα ο Roger ψηφίστηκε το 2011 ως «the 2nd most respected, admired and trusted individual in the world» πίσω από τον Nelson Mandela σε μια παγκόσμια έρευνα του Reputation Institute που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 25 κρατών και αξιολόγησε τη φήμη των σημαντικότερων προσωπικοτήτων στο χώρο της επιχειρηματικότητας, των τεχνών & των γραμματων, του πολιτισμού και φυσικά των sports παγκοσμίως.

Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που το όνομα του φιγουράρει στις πρώτες θέσεις  ωστόσο η συγκεκριμένη έρευνα αποτελεί την πιο τρανή απόδειξη της αναγνωρισιμότητας της ηγετικής του προσωπικότητας εκτός αθλητικών πεδίων.

Ανωτερότητα, αλτρουισμός, άμιλλα, αυθεντικότητα, δυναμισμός, επιδεξιότητα, επιβλητικότητα, καλλιέργεια, μοναδικότητα, μετριοπάθεια, οικειότητα, ταπεινότητα, ωριμότητα.

Η ελληνική γλώσσα είναι εξαιρετικά πλούσια για να επιτρέψει να περιγράψει κανείς βασικές πτυχές της προσωπικότητας ενός πραγματικού φαινομένου της αθλητικής και κοινωνικής ζωής. Πρόκειται για τον καλύτερο παίκτη όλων των εποχών, για ένα αυθεντικό Νο1, έναν πραγματικό Nureyev των γηπέδων, τόσο μοναδικό και ανεπανάληπτο που όσοι είμαστε τυχεροί αρκετά να «ζούμε» το άθλημα μέσα απο αυτόν συχνά αναρωτιόμαστε αν αυτό που βιώνουμε είναι (R)eality or (F)iction…

Τάσος Δούκης - αναγνώστης του Tennis24 - Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε

(Aνοίγοντας ένα δίαυλο διαδραστικής επικοινωνίας με τους "ανήσυχους" αναγνώστες μας, εάν έχετε κάτι να πείτε για τον αγαπημένο σας τενίστα ή για οτιδήποτε άλλο σχετικά με το αγαπημένο μας άθλημα, στείλτε το κείμενό σας στο Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε και εφόσον εγκριθεί απ'τη συντακτική ομάδα, θα πάρει τη δημοσιότητα που του αξίζει).
 

Αρχεία Editorial

Editorial

    Tρεις νικητές!
    Έναν από τους καλύτερους τελικούς όλων των εποχών που μπορεί να συγκριθεί με αυτό του μαέστρου με το Ναδάλ στο ίδιο γήπεδο το 2008, μας χάρισαν Νόβακ Τζόκοβιτς και Ρότζερ Φέντερερ, με τον Σέρβο να παίρνει τη νίκη στα 5 σετ ..
    Διαβάστε...

Mental Toughness

    Αυτοπεποίθηση
    H έννοια αυτοπεποίθηση, είναι μια απ'τις πολυσυζητημένες στο χώρο του τένις και συχνά οι κορυφαίοι τενίστες και τενίστριες την επικαλούνται για να δικαιολογήσουν μια επιτυχία ή αποτυχία. ..
    Διαβάστε...

RacketSpecialist

    Grip. Ποιο από όλα;
    Υπάρχει ένας σημαντικά μεγάλος αριθμός παικτών του τένις που δε γνωρίζουν τη διαφορά ή μπερδεύουν το replacement grip, το overgrip και το grip. O Racketspecialist, Πέτρος Μπίρης δίνει απαντήσεις στο συγκεκριμένο θέμα, βοηθώντας ..
    Διαβάστε...

Down the line

    Απογείωσαν το τένις
    Προσπαθείς να συγκεντρωθείς, να σκεφτείς, να αποτυπώσεις, μέσω του ψυχρού πληκτρολογίου ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, τι είδες, τι έζησες, τι ένιωσες, από το μαγικό υπερθέαμα που πρόσφεραν απλόχερα σε ..
    Διαβάστε...